Jak dostać się do Prady?

                                 

Często trudno wyjaśnić, dlaczego niektóre modelki odnoszą sukces, a inne nie. Nie chodzi o zasadę, by znaleźć się w odpowiednim miejscu o odpowiednim czasie, chodzi o coś więcej. Czasem o aspiracje ich agencji, czasem o aspiracje ich samych.

[ Isabelle Nicolay @ Supreme NY / Ania Repetowska @ Wave ]

                                         

Isabelle Nicolay została wybrana jako ekskluzywna twarz Prady podczas ostatniego tygodnia mody w Mediolanie, co wiązało się z wystąpieniem tylko na tym konkretnym pokazie podczas czterech tygodni mody. Portal models.com uznał ją za jedną z najlepszych nowych twarzy, a sama modelka przyznaje, że był to jej debiut na wybiegu w ogóle. Nigdzie nie mówi za to o tym, że jako modelka pracuje od 3 lat i dopiero po zmianie agencji osiągnęła pierwszy sukces. Na wybiegu stawiała kroki już wcześniej, gdy została przypadkowo wybrana do pokazu Kanye'go West'a. Isabelle przypomina mi Anię Repetowską, która miała być objawieniem modelingu, a okazało się, że na swój pierwszy kontrakt do Mediolanu poprzednia agencja matka wysłała ją bez znajomości angielskiego. Mając warunki, modelka wróciła do domu z niczym. 

Ale zdaje się, że nie sama znajomość angielskiego warunkuje otrzymanie ekskluzywnego kontraktu z Pradą, czy kontraktu w ogóle. Wbrew obiegowej opinii modelka musi umieć mówić, ale też być jakaś. Potrzeba zaangażowania wielu ludzi, żeby dojść do pewnych rzeczy, a dobre przygotowanie modelki jest tego podstawą.

Otwórz usta

                                  

W Mediolanie testy dla najlepszych agencji modelek wykonują autorzy sesji zdjęciowych dla włoskiego Vogue'a. Agencja wysyła do nich co prawda tylko najlepsze modelki, ale bardzo często zdarza się, że wśród nich znajdują się nowe twarze, które w Mediolanie nie odnajdują się nawet z mapą w ręku. Kiedy poznałam Deniję, ta była zupełnie zagubiona w nowym mieście, do tego stopnia skupiona na tym, by odnieść w nim sukces, że postanowiła nie wdawać się w żadne rozmowy z innymi modelkami, a całodzienne bieganie z castingu na casting zagryzała wcześniej wydzieloną porcją batonika (jeden batonik=prowiant na 3 dni). Wierzę, że większość modelek, szczególnie młodych, ma większą świadomości potrzeb swojego ciała, jednak w tym wypadku ktoś ewidentnie popełnił błąd. Agencja była tak zaaferowana zbliżającym się tygodniem mody, że zignorowała swoje zagubione dziecko.

 

[ Denija Sarkanbikse @ Women Milan & Paris, Supreme NY ]

                                          

Deniję wysłano na testy do samego Francesco Carrozziniego, syna Franci Sozzani. Jej portfolio było zbyt skromne na fashion week. Modelka wróciła ze zdjęć przerażona. Fotograf kazał jej szeroko otwierać usta, wkładać do nich palec, wić się w ekstatycznych pozach i zachowywać się w sposób wyzywający. Agencja uspokoiła ją zapewnieniem, że wszyscy znają sposób pracy fotografa i na pewno nie było w tym niestosownego podtekstu. To po prostu taki włoski pół-Terry Richardson, którego nie należy się bać. 

Modelki, które przyzwyczajone są do ciągłego kontaktu z agencją matką, za granicą są często rzucane na głęboką wodę. Muszą odnaleźć się w nowym miejscu i przyzwyczaić do tego, że tym razem nikt nie dopilnuje, by zjadły zdrowy posiłek i poszły spać o normalnej porze. To zdarza się w najlepszych i najbardziej profesjonalnych agencjach, ale przecież nie musi tak być.

Amica

                                  

[ Dawny layout magazynu: Olga Sherer, luty 2006, fot. Stefano Moro / Ramona Chmura, lipiec 2010, fot. Stefano Moro ]
                                           

Amica powstała w 1962 roku i do niedawna była magazynem, który proponował nową estetykę. Oszczędny layout szedł w parze z minimalistycznymi sesjami mody. Nic nie powstawało tam bez przypadku, to była wystudiowana prostota, idealne rozwiązanie dla kogoś, kogo nie wciągał nieustająco popularny Vogue. Magazyn wypromował niezły zastęp fotografów, stylistów i modelek. Zawsze będę pamiętać "Casting", comiesięczną serią zdjęć nowych twarzy z mediolańskich agencji, sekcję, którą oddawano różnym fotografom. To były zdjęcia, które mogły pojawić się tylko w Amice - Amice zupełnie nieznanej poza Włochami, niedocenianej i dlatego wyjątkowej. W Mediolanie, stolicy mody, przez lata powstawał magazyn, który z miesiąca na miesiąc realizował materiały mogące konkurować z większymi, międzynarodowymi tytułami. Na szczęście jego twórcom nie zależało na pokonywaniu konkurencji.

[ Ania Chyż @ Elite Milan, fot. Massimo Pamparana / Charlotte Tomaszewska @ Why Not, fot. Giuseppe Gasparin ]
                                           

Amica nie jest już odkryciem, a komercyjnym produktem pod rządami nowej redaktor naczelnej i zaledwie cieniem dawnego magazynu. Dział "Casting" zajął reportaż z czerwonego dywanu, a na okładce królują hollywoodzkie gwiazdy. Szkoda, bo do tej pory w Amice można było znaleźć selekcję najpiękniejszych zdjęć i modę, która nie krzyczy.

II śniadanie

                                 

Torba na drugie śniadanie od Jil Sander za 190 euro. Czy istnieje jedzenie, które do niej pasuje?

Magdalena Jasek

                                 

 

[ Magdalena Jasek @ Marilyn NY, Select London, MONSTER Milan, Marilyn Paris, Free Models ]

                                           

Magdalena Jasek zapowiadała się na przyszłą gwiazdę wybiegów od paru dobrych sezonów - każdy kolejny miał być przełomowy. Dopiero obecne tygodnie mody udowodniły, że to jej czas. A może to z racji wieku (właśnie skończyła 18 lat) casting directorzy przestali widzieć w niej nieśmiałego rudzielca i postanowili przedstawić nam jedną z najbardziej charakterystycznych nowych twarzy?

 

[ Marc Jacobs SS 2013 / Balenciaga SS 2013 ]

                                            

[ Rochas SS 2013 ]

                                           

 A zaczęło się od castingu do pokazu Marca Jacobsa w Nowym Jorku. Michelle Lee zdecydowała się na modelkę, o której prawdopodobnie wcześniej słyszała, ale która jeszcze nigdy nie wzięła udziału w żadnym nowojorskim pokazie. Z kolei w Paryżu, gdzie wcześniej Magda pojawiała się na pokazach Jeana Paula Gaultiera czy Martina Margieli, została zatrudniona do najważniejszego pokazu, Balenciagi. Zmiana casting directora z Russella Marsha na Ashley Brokaw zaowocowała obecnością zupełnie różnych nowych twarzy na wybiegu. Nowa estetyka marki dopuszcza luźniejszą selekcję modelek. Nie zmienia to faktu, że bycie u Balenciagi to sukces, który przekłada się na późniejszą pracę poza wybiegiem. Magda Jasek zdobyła dziś Paryż.

Sicilia per tutti

                                  

Od kiedy Dolce i Gabbana zrezygnowali z rozmieniania na drobne swojego unikatowego stylu i zamknęli młodszą markę D&G, Sycylia przejęła kontrolę nad ich projektami.

[ Dolce & Gabbana SS 2013 ]

                                            

Rodowici Włosi, Domenico Dolce (miejsce urodzenia: Polizzi Generosa na Sycylii) i Stefano Gabbana (Wenecja) twierdzą, że nie mieli prawdziwych wakacji do lat. Dlatego teksty i zdjęcia, które do tej pory zdobiły tablice z inspiracjami szczegółowo studiowanymi przez dziennikarzy przed ich pokazami, powędrowały bezpośrednio na ubrania! Doszły do tego nadruki: słynnych ceramik z Caltagirone (naturalnie z Sycylii), pupi - przedstawiające tradycyjne marionetki z teatru sycylijskiego, które symbolizowały bohaterów opowiadań rycerskich, a nawet elementy bogato zdobionych karet (są dziś używane na Sycylii przy okazji ulicznych parad). Duet wyprzedził już dawno Antonio Marrasa, Sardyńczyka, który jeszcze parę lat temu wydawał się jednym z głównych (i zarazem niewielu) propagatorów włoskiego dziedzictwa. Dolce i Gabbana świętują sycylijskość i kulturę ludową. Nie można mieć im za złe przewidywalnej kolekcji, gdy robią to, czego boją się inni - proponują modę, która jest efektem ich własnych przekonań. A przy okazji nieuległa trendom i rozkapryszonej widowni.